آقاي احمدرضا بسيج مسئول دبيرخانة فلسفه و منطق كشور چند سال است كه با صرف هزينه‌هاي گزاف جاني و مالي مي‌خواهد بداند آيا مي‌توان براي فلسفه و منطق نيز وسايل آموزشي ساخت!

خدمت اين برادر عرض كنم كه چرا اينقدر اصرار داريد؟ درست است كه سنت شكني گاهي خوب و حتي لازم است ولي گاهي هم بد است. يكي از اهداف و كاركردهاي دروس فلسفه و منطق اين است كه ذهن دانش آموز را از حسيات فراتر بريم و تجرد ببخشيم. به همين دليل افلاطون رياضيات را واسطة اين تجرد مي‌دانسته و علامه طباطبايي هم اصرار داشته كه اهل فلسفه بايد رياضيات بخوانند. شما عكس قضيه را مرتكب مي‌شويد و ذهن دانش آموز را با چسب دوقلوي وسايل آموزشي(به اصطلاح) محكم مي‌چسبانيد به محسوسات.

اگر درد شما اين است كه چه كنيم كه در مقام تعليم رهين توفيق شويم، بايد عرض كنم كه معلم هنرمند با ذكر مثالهاي مناسب مي‌تواند گره تعليمات را باز كند و از آسيب مزبور هم در امان باشد. در تمثيل هم مدام بايد دانش آموز را تذكر داد كه در دام مثال نيفتد.

كاظم اصغري

شمارة بهاري نشرية انديشه رسيد. منتهي ارسال آن به نواحي و مناطق موكول شد به اوايل سال تحصيلي جديد. در اين شماره مقالة خواهر فرزانه و فرهيخته خانم ميترا عباسزادگان چاپ شده است.

برادران و خواهران نواحي توجه داشته باشند كه چون اين نشريه به تعداد نواحي و مناطق ارسال مي‌گردد ولذا براي اينكه همكاران مناطق نيز بهره‌مند شوند، بيش از يك نشريه نمي‌توانيم به نواحي بفرستيم. 

از همكاران فرزانه تقاضا مي‌شود براي مشاركت در تهية برنامة سالانه ما را با ارسال نظرات خود ياري كنند.

بسمه تعالي

سؤالات نهايي طبق جدول ارزيابي، ارزيابي شد و به انضمام نقد و بررسي زير به دبيرخانة كشوري و دفتر تأليف ارسال گرديد.

سئوالات نهايي خرداد ماه 85 فلسفه منطق با وجود محاسن و نقاط مثبت فراواني که داشت، حاوي اشکلات چندي نيز بود که به عرض مي رساند:

• سئوال (1) با اينکه چهار گزينه اي است مع هذا اکثر دانش آموزان برداشت شان اين بوده: «از موارد زير کداميک تصور، يا تصديق بديهي و غيربديهي است؟» اگر سؤال را به صورت زير طرح ميکردند، احتمال اين سوء تفاهم وجود نداشت:
• از گزينه هاي زير به ترتيب کداميک «تصور بديهي» و «تصديق غيربديهي» است؟
• در سؤال (2) بهتر بود زير «به جز» خط کشيده مي شد.
• در سؤال (4) بعد از کلمه ي «دلالت»، کلمه ي «لفظ» از قلم افتاده است.
• در سؤال (6) «ي» کوچک از کلمه ي «جمله» و بعضي کلمات در سؤالات ديگر از قلم افتاده است. بعد از کروشه هم بايد ويرگول گذاشته مي شد. به جاي «دهيد» نيز «دهد» تايپ شده است. در ريزبارم نيز نسبت «مشهد» و «شهر» عموم و خصوص مطلق گرفته شده است؛ در حاليکه در نسب اربع افراد و مصاديق دو تصور کلي مقايسه مي شود؛ ولي «مشهد» جزئي است.
• در سؤال (12) نوعِ استدلال مورد نظر است نه تمام زيرمجموعه هاي آن؛ بنا بر اين، در پاسخ قسمت (ب) صرف نوشتن «استقراء» درست است.
• در سؤال (14) قسمت (ج) مربوط به «شکل چهارم» است در حاليکه بحث شکل چهارم در کتاب تفصيل داده نشده، مثلاً شرائط انتاج آن بيان نگرديده و لذا نمي توان منتج يا عقيم بودن يک قياس در قالب «شکل چهارم» را از دانش آموز خواست.
• در سؤال (16) نيز همان سوء تفاهم مربوط به سؤال (1) رخ داده است. بهتر بود سؤال چنين طرح مي شد:
• مواد صناعاتِ شعر، سفسطه و برهان به ترتيب در کدام گزينه آمده است؟
• در سؤال (17) به جاي «صناعت»، «صنعت» نوشته شده است.
• در سؤال (18) عبارت: «تبعيت همه ي موجودات از قانون عليت»، بهتر بود داخل گيومه نوشته ميشد.
• سؤال (23) از روايي برخوردار نيست. «تعاريف اشياء»، راه وصول به «دانش درست و مطمئن» نيست؛ بلکه عين آن است.

و اينک چند پيشنهاد براي ارتقاء کيفيت سؤالات امتحاني سالهاي بعد:

• در صورت امکان طرح سؤال به صورت گروهي باشد تا اشکالات به حداقل برسد.
• در طرح سؤال لزوماً از بانک سؤال استفاده نشود تا راه براي اصلاح و ابتکار باز باشد.
• بهتر است مثل ساير دروس براي سؤالات فلسفه و منطق هم پاسخنامه در نظر گرفته شود.

                                                                    كاظم اصغري