از: کاظم اصغری

1-     كتب درسي مشكلات و ابهاماتي دارد ولي چون در حال تغيير است اين بحث را پي نمي‌گيريم.

2-   تعداد واحدهای درسي كم و ناموزن است و اين مسئله در تقسيم نيرو و برنامة مدارس و مدرسين مشکلاتي را به وجود مي آورد:

·         3 واحد بودن فلسفه و منطق سوم.

·         کمي ساعات فلسفة پيش دانشگاهي با توجه به حجم و محتواي بلند آن.

3-    مدرسين اين دروس غالباَ غير متخصص يا نيمه متخصص بوده و پاية علمي آنها ضعيف است:

·     در استان آذربايجان شرقي طبق آخرين آمار سال تحصيلي 85- 84 ، از 405 مدرس60 نفر متخصص اند، 184 نفر نيمه متخصص و 161 نفر غير متخصص.

·     اغلب مدرسين اعم از متخصص و غيرمتخصص؛ بينش، خودآگاهي و سواد فلسفي لازم را ندارند و لذا شأن و جايگاه آن را رعايت نكرده و كاربرد و تأثير ويژة آن را معطل مي‌گذارند.

4-    استقلال و هويت مستقل اين دروس حفظ نمي‌شود:

·         فلسفه و منطق  را اغلب در ذيل دروس ديگر بالخصوص درس دين و زندگي قرار مي‌دهند.

·     روش تدريس و ارزشيابي خاص اين دروس رعايت نمي‌شود و غالب معلمان و دانش آموزان فارق ميان دروس فلسفه ـ منطق و دروس ديگر را نمي‌دانند.

5-    كاربرد و تأثير فلسفه و منطق و فايده و انگيزة تعليم و تعلم آن در هالة ابهام است.

6-  دشواري و ژرفاي ذاتي مفاهيم فلسفي- منطقي نيز موجب مشکلات خاصي در تعليم و تعلم اين دروس گرديده است.

7-  فقدان روحية علمي مدرسين(درد و طلب و همت)، افسردگي و پژمردگي علمي به دليل عدم استعداد و صلاحيت ذاتي براي امر مقدس معلمي يا حرص و دنيازدگي، هضم شدن در روزمرگي. 

8-    مشکلات معيشتي مدرسين(عمدتاً معلمين عائله مند).